วันนี้ฝนตกอีกแล้ว  ทำให้ไม่อยากไปทำงานเลยและมันก็เป็นวันศุกร์แห่งชาติอีกต่างหาก เมื่อกลางวันนี้กินข้าวไม่อร่อยเลยเพราะว่ามันรู้สึกปวดหัว  หนาว ๆ ร้อน ๆ ยังงัยก็ไม่รู้ หรือว่าเราเดินเข้า ๆ ออก ๆ ห้องทำงานก็ไม่รู้  ไม่อยากป่วยเลย…

คนบางคนเวลาปรับปลี่ยนพฤติกรรมบางอย่างมันยากเหลือเกิน  เพราะเขาเคนชินกับพฤติกรรมที่เขาเคยทำ  เบื่อเนอะ  พวกถือที่ว่าตัวเองอยู่มานานไม่ยอมรับความคิดเห็นของคนอื่น  เมื่อไหร่คนพวกนี้จะหมดไปเสียที่…

วันนี้ปวดหัวมาก  มึนไปหมดเลย  เพราะเมื่อคืนนอนไม่หลับ  เลยทำงานแบบงงงง  น้องที่ทำงานถามว่าพี่กินอะไรหรือเปล่าเดี๋ยวออกไปซื้อให้  เราก็บอกว่าพี่ขอบะหมี่แห้ง  นั่งรอสักพักน้องก็กลับมาพร้อมบะหมี่แห้ง  กินคำแรกเผ็ดมาก…แต่ก็หายมึนไปเลย…เกี่ยวกันไหมเนี้ย…

วันนี้ไปช่วยครูศูนย์เด็กฯ  จัดห้องใหม่  เหนื่อยชะมัด ก็เลยออกไปกินข้าวกลางวันกับพี่ ๆ ไปถึงที่ร้านคนก็เยอะมาก  อย่างว่าอาหารอร่อยคนก็เยอะเป็นธรรมดา  สั่งอาหารนั่งรอไปชาติหนึ่ง  นึกว่าไม่ได้หม่ำเสียแล้ว พออาหารมาไม่เสียใจเลยที่มานั่งรอ  อืมอร่อยจริง ๆ  หรือว่าเราหิวจนตาลาย…อิอิ

วันนี้ตอนเย็นกลับมาจากที่ทำงาน  ดีน้าที่กลับบ้านก่อนฝนตก  เพราะว่าฝนตกหนักมาก  ลมก็แรง  ฟ้าก็ร้องเสียงดัง  ปิดหน้าต่างไม่ทันเลย  ทำให้ให้น้ำฝนสาดเข้าบ้าน แต่น้ำฝนที่ตกลงมามันก็ทำให้อากาศที่ร้อนอบอ้าวกลายเป็นอากาศที่ไม่ร้อน  สงสัยคืนนี้น่าจะนอนหลับสบายจริงม๊ะค๊ะ…

วันนี้ไปฟังการบรรยายหัวข้อ  “คุณธรรมจริยธรรมสำหรับผู้บริหาร”  ชอบที่พระท่านมาบรรยายมากเลย  เสียดายท่านติดกิจนิมนต์ไม่งั้นได้ฟังท่านเล่าเรื่องการตายของท่านแน่เลย  หลังจากนั้นเราก็ไปที่หมู่บ้านจักรสารตำบลบางเจ้าฉ่า  ชอบบรรยากาศที่นั่นจังเลย  หากมีเวลาและโอกาส  จะกลับไปอีกครั้งหนึ่ง…

วันนี้ขับรถออกจากราชภัฏ  ก็ขับด้วยความเร็วปกติคือ 90 กม./ซม.  ขับไปเรื่อยจนเลยแยกกำนันดิเรก  มีรถกระบะคันหนึ่งขับมาคนละแลนกับรถของเรา ไม่รู้เมาหรือเปล่าขับข้ามแลนมาหาเราครึ่งแลนเลย  นึกว่าถูกชนเสียแล้ว  ดีที่ว่าหักหลบทัน  ไม่งันแย่แน่เลย…

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!

ทำไม่ทัน เพราะไม่มีเวลา 

1. เหนื่อยไหม
2. แต่ก็ทำได้